Verlangen - Column Foekje Dijk

 

Er is een prachtige uitspraak van de in 1944 omgekomen oorlogsvlieger Antoine de Saint-Exupéry: ‘Als je een schip wilt bouwen, roep dan geen mensen bij elkaar om hout te verzamelen, het werk te verdelen en orders te geven. In plaats daarvan, leer ze verlangen naar de enorme zee.’ Een citaat om in te lijsten. Niet alleen om in te lijsten: ook een citaat om heel lang over na te denken en te voelen! In veel geschriften getuigt de auteur van zijn opvattingen over de natuur, over de mens en over de menselijke waardigheid.

Het is ook datgene, waar onze geloofsgemeenschappen zich mee bezig (zouden moeten) houden. Het verlangen naar menselijkheid in een wereld die zoveel onmenselijkheid laat zien. Onmenselijkheid die zich aftekent in gruwelijke oorlogen, maar ook in de meer anonieme sfeer van huiselijke intimiteit. Gebeurtenissen waar haast niet over gesproken kan worden: wie kan het aan om stem te geven aan ervaringen van mannen en vrouwen met een woordeloos bestaan? Wie geeft stem aan de stemlozen, wie durft haar of zijn nek uit te steken door te protesteren tegen onrecht? Té vaak worden immers deze nek-uitstekers met de dood bedreigd.

Dát verlangen, om desondanks toch te blijven protesteren, zou gewekt moeten worden: geen hout verzamelen en orders geven, maar het verlangen bij en onder elkaar wekken om ondanks barre en tegenstrijdige berichten, toch te blijven geloven dat het kan. Je verbonden weten met hen, die zich in de marge gedrukt voelen. Blijvend elkaar inspireren om te verlangen naar een wereld waar menselijkheid gedaan moet worden.

Foekje Dijk

Vrijzinnig Assen