(Her)scheppen

Ooit hoorde ik iemand zeggen: ‘Het leven is net als het theater: je krijgt een rol. Als die rol je niet bevalt, bedenk dan dat je het in je macht hebt om de rol die je wilt te herscheppen.’

Het lijkt een opmerking met een hoge mate van juistheid. Inderdaad, soms is het leven sprekend een theatervoorstelling waarin de mens een bepaalde rol speelt. Velen voelen dat vaak ook zo. Alsof ze zich voortbewegen in een film die wel of niet helemaal past. Maar bij nader inzien is het niet gemakkelijk, om de film waarin je figureert, zomaar te verlaten. Als de toebedeelde rol niet bevalt, kun je helemaal niet zo eenvoudig een andere rol spelen.

Bij gezondheid en goede vitaliteit is er nog wel een mouw aan te passen. Maar stel dat je blind geboren bent, of door een onfortuinlijke val in een rolstoel terecht bent gekomen. Of dat je partner immense schulden op zich heeft geladen die na de scheiding ook op jouw bordje terechtkwamen. En stel, je bent niet in het met luxe overladen Nederland geboren, maar in een oorlogsgebied waar het woord ‘vrede’ alle betekenis verloren heeft.

Dan geeft het theater, waarin je als mens een rol toebedeeld hebt gekregen, bepaald geen (speel)ruimte om een andere rol op je te nemen. Nee, de hoge mate van juistheid die in eerste instantie bij de opmerking naar boven komt, blijkt minder terecht te zijn dan het lijkt.

Soms zit je als mens door omstandigheden zodanig aan het leven zelf gekluisterd dat er geen ontsnappingsmogelijkheden meer zijn. De rol die is toebedeeld zit dan onlosmakelijk vastgeplakt aan je wezen. Het is te hopen dat er dan mensen om je heen zijn die samen met jou durven kijken op welke wijze je die rol kunt herscheppen, opdat het draaglijk is!


Auteur

Foekje Dijk, Vrijzinnig Assen