GJ-4-Music | Michael McDermott – Out from under

ASSEN

Met z’n vorige album ‘Willow springs’ maakte Michael McDermott wat mij betreft de beste rootsplaat van 2016 en een geweldige indruk op me. Eind maart kwam de nieuwe ‘Out from under’ uit en kreeg recensies in allerlei bladen als Heaven, Oor en Lust for life. Maar nog niet in het Gezinsblad, ‘Hoe zit dat GJ’, hoor ik u denken, ‘...we hebben het per slot van rekening over Michael McDermott....waarvoor jij ooit afreisde naar een plaatsje boven Hamburg om hem live te zien...?!’

Nieuwe album begint fraai en sferisch met ‘Cal-Sag road’ met mooi slide-guitar en een broeierige ontmoeting met twee dames. De drank zorgt voor flinke sinistere flarden mist als de dames voortvarend te werk gaan met hun verleidingskunsten die ze uiteindelijk met de dood moeten bekopen. De eerste song is op z’n minst een bijzondere verrassing uit de koker van Michael, een misdadige bedoening die verrast. En de misdaad gaat subtiel verder in het opgewekt akoestische ‘Gotta go to work today’ waarin dagdroom en het werk maar niet willen combineren en een het repeterende mantra van ‘Gotta go to work’ een eindeloze trip lijken.

Loner

Michael is de loner die op zoek is naar de lichtpunten in de wereld. In het bezwerende Rolling Stones achtige ‘Knocked down’, schilderen gitaren en een flinke lap songtekst een leven vol tegenslag waar het een kwestie is van vallen en weer opstaan en zelf de teugels van de koers van het leven in handen nemen. Wat een heerlijke verrassend nummer! ‘Sad songs’ is een lekker uptempo vintage McDermott, romantische en strijdbaar in het oog van de orkaan die leven heet. Dat het leven voor veel mensen een echte strijd is wordt prachtig verwoord in het ingetogen ‘This world will break your heart’, heel mooi gebracht hier door de sociaal bevlogen McDermott.

Ik had wat moeite met dit album in eerste instantie vanwege hooggespannen verwachtingen en was denk ik wat verrast door de diversiteit ervan. Zo vond ik ‘Out from under’eerst wat apart met z’n ritme, maar als je de tekst erbij pakt is het een patriottistische liefdesbetuiging vol optimisme waarbij dit juist heel goed past, no sad song indeed! De song ‘Celtic sea’ laat mooi de turbulentie van het liefdesleven horen waarin je soms moet vertrouwen op de kapitein van het schip die z’n kracht put de liefde van z’n leven. Het zelfde optimisme bruist in het Motown-achtige in ‘Rubber band ring’

Strijdbaar

Doet goed om Michael strijdbaar te horen zingen in ‘Never goin’down again’, een nummer met een vet ritme van een man die de nodige shit overleefde. In het najaar komt Michael McDermott weer naar ons land en ik ben echt benieuwd naar het verhaal achter ‘Sideways’ dat met een intrigerende tekst van Dylan-achtige me stevig fascineert, prachtige song. En wat eindigt dit album fenomenaal met die schitterende song ‘God help us’ dat net als ‘Butterfly’ op het vorige album ‘Willow springs’ als een mokerslag binnenkomt. Het gebeurt me niet vaak dat ik zo met een plaat worstel maar het resultaat is nu wel dat ik knock-out op de mat lig en me eraan heb over gegeven! Dus gun hem wat tijd en omarm ook de geweldige mens achter de zanger Michael McDermott ,wat een klasbak van een album en een buddy for life! (GJG 10,0)