Maze Runner: Death Cure - Gastreporter Lisa Borchers

Assen

Het is een rustige maandagavond in De Nieuwe Kolk. In zaal 2 van de bioscoop draait The Maze Runner: Death Cure in 3D. Dit is het laatste deel van de trilogie. Ongeveer 15 mensen zitten in de zaal, de meeste zijn van mijn leeftijd.

Zaal 2 vind ik de prettigste zaal, je hebt hier namelijk heel veel beenruimte. Dit is met de The Maze Runner: Death Cure helemaal fijn omdat de film vrij lang duurt. In de previews zie ik een paar films voorbij komen die ik zeker ga kijken. In maart 2016 heb ik een lezing van James Dashner, de auteur van The Maze Runner trilogie, bij boekhandel Paagman in Den Haag bijgewoond. Hierdoor is mijn interesse ontstaan en ben ik begonnen de boeken te lezen.

Het verhaal van The Maze Runner trilogie gaat over: De wereld zoals wij die kennen is vernietigd. De overlevenden worden ook nog eens bedreigd door het Flare virus. De besmette mensen (Cranks) veranderen in een soort zombies.

Een groep jongeren (de Laarders), worden door de World In Catastrophe: Killzone Experiment Department (WICKED) gevangen gehouden in een soort labyrinth (de Laar). Deze groep lijkt immuun te zijn tegen het virus. WICKED hoopt zo een geneesmiddel te vinden tegen het virus om te voorkomen dat de mensheid langzaam uitsterft.

In tegenstelling tot deel 1 en 2 moeten de hoofdrolspelers in dit laatste deel weer terug inbreken bij WICKED om mede-Laar en vriend Minho te bevrijden. De film heeft spannende achtervolgingen maar ook veel emotionele, grappige, intense en heftige scenes.

De spanning is van de gezichten van het publiek af te lezen. De dames naast mij gaan helemaal op in de film. Er wordt veel gegild, geklapt, gescholden, gegiecheld, geschreeuwd, gelachen en gehuild. Tijdens een kort gesprek met de dames in de pauze, zijn we het er over eens dat de classificatie van Kijkwijzer (16 jaar i.v.m geweld en angst) heel terecht is. Dit vanwege de hele spannende en/of gewelddadige scenes. Wat me vooral op viel is dat duidelijk te zien is dat ze kosten noch moeite gespaard hebben bij het maken van deze film. Er is enorm veel spektakel maar ook is er oog voor veel kleine details.

Een van de hoofdrolspelers Kaya Scodelario (ook bekend van Pirats of the Carribean 5) vertelde in een interview dat alles in het laboratorium van WICKED ook echt werkte. De cast is bijna een hele dag bezig geweest met het uitproberen van wat allemaal mogelijk was. Persoonlijk vind ik het een waardig einde voor een geweldige trilogie waar de acteurs en regisseur terecht trots op mogen zijn.


Auteur

Redacteur