Column Foekje Dijk 'Spelen'

Assen

Spelen

Het is weer eens zover: mijn bureau was nodig aan een opruimbeurt toe. Soms vraag ik me af waarom ik dit niet vaker doe. Maar eigenlijk ben ik diep in mijn hart ook wel blij dát ik het niet vaker doe. Immers, er stapelt zich van alles op wat lang vergeten is. Bij het opruimen duiken er dan dikwijls zeer verrassende dingen, uitspraken of prentjes op die tot nadenken stemmen. Zo vond ik een briefje met mijn eigen handschrift beschreven. Vreemd, om je niet meer te herinneren wat je zelf hebt genoteerd. Ik las: ‘Een mens moet, vooral wanneer ze volwassen is, weer leren spelen met de attributen die tot haar beschikking staan.’ Zeg nu zelf, een intrigerend zinnetje. Waarom en wanneer zou ik dit opgeschreven hebben, wat was het belang hiervan en wat wil(de) ik hier mee zeggen? Toch ben ik het wel eens met de schrijfster, want volwassen geworden zijn we vaak het spelen verleerd of hebben we het afgezworen omdat het te kinderachtig zou zijn. Een vreemde ontwenning. Want wat is er heerlijker dan spelen. Lekker je fantasie laten werken en de dingen omvormen tot levende have, zoals ik als kind de oortjes van kapotte theekopjes tot schapen en koeien transformeerde. Als er dan een theepot sneuvelde, o grote vreugde, hadden we zomaar een paard bij de veestapel. Zo kan een mens natuurlijk ook met woorden spelen. Het zijn tenslotte attributen die je –als het goed is- altijd bij je hebt. Ja, het klopt, ‘een mens moet, vooral wanneer ze volwassen is, weer leren spelen met de attributen die tot haar beschikking staan.’ Dat geldt ook in bijzondere mate voor onze geloofsgemeenschappen. Teveel ernst haalt de humor weg, laten we weer gaan spelen met wat voor handen is! Elkaar zo nu en dan voorzichtig plagend uit liefde voor het Woord. Foekje Dijk, Vrijzinnig Assen Zondag 28 januari viering met Foekje Dijk, 10.30 uur Kerk Oranjestraat 13.

Auteur

Albert-Jan Garama