Recensie album George Michael

ASSEN

Album George Michael - Listen without prejudice vol.1/ Mtv unplugged (Epic/Sony)

ASSEN Wat doe je als er op een horkerige manier met jouw creatieve uitspatting omgegaan wordt en men je niet lijkt te begrijpen?

Je herpakt je met een recensie van iemand die dit vele gradaties erger meemaakte:

George Michael, één van de mooiste stemmen uit de popmuziek, maakte in 1990 een gedurfd statement met dit album. Hij wilde meer creatieve vrijheid en alleen op z’n kunst, de muziek, beoordeeld worden. Na het megasucces van het album ‘Faith’ rekende hij hier af met z’n oude imago van pop-idool. Hij wilde het album niet promoten op de gebruikelijke manier van video-clips maken. Dat dit als een schok voor z’n platenmaatschappij kwam, zal u niet verbazen, maar Michael was gefocust om dit doel te bereiken zonder er de gebruikelijke promotie voor te doen.

De eerste single, het Lennon achtige ‘Praying for time’, had een clip waarin alleen de tekst zichtbaar was. Dat was even wennen, maar wat een prachtige song! De tekst heeft nog niets aan kracht ingeboet. Gevolgd door ‘Freedom! ‘90‘, de tweede single, met de videoclip waarin fotomodellen (onder andere Naomi Campbell en Cindy Crawford) playbacken en voor visueel spektakel zorgen. In die clip vliegt alles wat met z’n oude ‘Faith’-imago te maken had in brand, inclusief de leren jas en zonnebril. Wat na 27 jaar nog steeds opvalt is hoe vet deze muziek nog steeds klinkt, een glasheldere sound. Het album ‘Faith’ eindigde met het jazzy ‘Kissing a fool’. Muzikaal wordt dat hier prachtig doorgetrokken met ‘Cowboys and angels’. George stelt zich kwetsbaar op in songs als ‘They won’t go when I go’ en ‘Mother’s pride’. De teksten zijn heel persoonlijk geworden en drang op hits te scoren heeft plek gemaakt voor echte muzikale vrijheid. Schitterend die nummers als ‘Waiting for that day’ en ‘Soul free’.

Een roerige tijd volgde met onder andere het beruchte proces tegen Sony, dat hij verloor. Ook persoonlijk leed bleef hem niet bespaard. Anselmo, z’n grote liefde, overleed aan aids.

Uiteindelijk kwam via platenmaatschappij Virgin het album ‘Older’. In 1996 deed George Michael hiervan een Mtv-unplugged optreden. Aangevuld met andere songs levert dit een prachtig album op dat losjes barst van muzikaliteit en integriteit. Het is swingen op ‘Freedom! ‘90’, Star people en Fastlove.

Prachtige ballads zijn er met ‘I can’t make you love me’ (Bonnie Raitt cover) en ‘You have been loved’. Heel mooi gezongen en de begeleiding is subliem. Ook de versie van ‘Father figure’ mag er zijn. Met ‘Everything she wants’ overtreft hij hier het origineel van Wham. Maar het is de versie van ‘Praying for time’ die hier het meeste indruk maakt.

Als George Michael één ding duidelijk maakt is dat muziek alles te maken heeft creatieve vrijheid en mensen in hun waarde laten. Want alleen zo kan muziek echt stralen. En dat maakt deze fantastische her-uitgave absoluut duidelijk, een stem die ik zwaar ben gaan missen.


Auteur

Redacteur