Column Foekje Dijk Vuur en vlam...

Assen

Vuur en vlam...

Zo, eindelijk hebben we ze bijna weer allemaal gehad: Pasen, hemelvaart. En staande op de drempel van het Pinksterfeest kunnen we uitkijken naar een religieus (christelijk) feestloze zomer. Hoewel het gros van de bevolking geen idee meer heeft van de inhoud van genoemde feestdagen, geniet datzelfde gros volop van de extra vrije dagen die eraan vast geplakt zitten. Neem nu het Pinksterfeest. Hoewel dit eigenlijk de verjaardag van de christelijke geloofsgemeenschappen is, blijft het ook het meest abstracte kerkelijke feest. Gek genoeg. Want het is tegelijkertijd ook het feest van de communicatie, van verbindingen leggen; van het luisteren naar het ongezegde en het trachten taal te vinden voor het onverwoordbare. Met andere woorden: het stilstaan bij elkaar weer leren verstaan, oog krijgen voor het anders zijn dan anders… Durven kijken naar wat afwijkt van het vanzelfsprekende. Kortom, een feestje vieren over het feit dat we betrokken mogen en kunnen (of zouden moeten) zijn bij elkaar, én op datgene, wat we niet altijd meteen begrijpen. Een soort van ruimte creëren om voor dit alles open te staan, ongeacht de vreemdheid er van. Ja, dit laatste feest, vóórdat een lange zomer zich uitstrekt, is een feestje van de verbeelding. Heel even mag de rationaliteit opzij geschoven worden voor het wonder van de symboliek. En dat laatste is het vieren meer dan waard. In de huidige maatschappij, waar bijna geen plaats meer is voor het symbolisch bewustzijn, waar overal en meteen een ondoordacht antwoord op is, snakken mensen vaak juist naar diepten waar geen woorden meer bij kunnen komen. Ja, dat is het vieren en stilstaan bij meer dan waard. Het zou genoeg moeten zijn om hiervoor in vuur en vlam te raken! Foekje Dijk, Vrijzinnig Assen.

Auteur

Albert-Jan Garama