Boksgala Assen: 'Een trotse verliezer'

Assen

Tessa Rodermond uit Assen stond afgelopen zondag tijdens het boksgala ter ere van het 40-jarig bestaan van boksvereniging Assen voor de zesde keer in de ring.

ASSEN - De eerste vijf partijen verloor ze en ook deze partij wist de kleindochter van verenigingsicoon Jack Bos niet in winst om te zetten. Als haar na de wedstrijd gevraagd wordt hoe ze zich voelt is haar antwoord niet ‘teleurgesteld’ of ‘boos’, maar ‘trots’. ,,Ik ben trots op mezelf. Dit was een van de beste wedstrijden die ik heb gebokst. Ik stond er echt, en heb ook echt gevochten. Dat is mijn winst. Ik ben echt trots op mijzelf!” Tessa was 11 jaar toen ze begon met boksen nadat ze een paar keer met opa Jack Bos op ‘de zak’ had geoefend. ,,Wil je niet een keer meetrainen?”, vroeg opa. Inmiddels zijn we vijf jaar verder. ,,En is boksen helemaal mijn ding geworden”, zegt Tessa enthousiast, ,,Ik kan mijn gevoel erin kwijt, het zorgt voor een enorme conditie en zelfvertrouwen.” Voor de wedstrijd geeft Tessa aan dat ze heel veel zin heeft in de partij. ,,Ik wil echt laten zien wat ik kan. Ik ben heel erg gegroeid. Ik ga alles geven.” Ook heeft ze haar tegenstandster, Amy Holzken, goed geanalyseerd: ,,Ze heeft een slechtere conditie, minder techniek en ik ben langer. Best veel voordelen dus. Ik weet dat ik gegroeid ben en dat wil ik laten zien. Natuurlijk wil ik graag winnen, maar dat is niet het belangrijkste. Ik wil laten zien wie ik echt ben en wat ik kan. Ik wil voor mijzelf winnen en alles geven.” ,,De eerste keer dat ik tegen Amy bokste was ze heel wild. Mijn trainer gooide toen de handdoek in de ring want het leek alsof ik huilde, maar dat kwam omdat ik lenzen in had. De scheidsrechter kwam later naar mij toe en vertelde dat als de partij verder was gegaan zij waarschijnlijk gediskwalificeerd had geworden.” Tessa traint bij boksvereniging Assen. De vereniging die al ver voor haar geboorte werd opgericht door haar opa Jack Bos. Boksen is haar dus met de paplepel ingegoten. ,,Opa is ook een van mijn trainers. Af en toe train ik nog apart met hem. Dat ik door mijn opa getraind wordt vind ik heel bijzonder. Ik weet dat hij trots op mij is. Dat is ook mijn drive. Maar opa kan ook behoorlijk zeuren, maar dat doet hij omdat hij weet dat ik het kan en het eruit wil halen. Als hij geen vertrouwen in mij had zou hij mij ook geen wedstrijden laten doen.” Het is een paar uur voor de wedstrijd. Tessa zit, in rode boksbroek, rood hemd en een zwarte bandana om haar hoofd, al klaar. ,,Er mag geen haar onder de hoofdbescherming vandaan komen en haarnetjes zakken af. Bovendien zien haarnetjes er niet uit.” Haar partij is in het programma gewisseld naar een later tijdstip en ook loopt het programma behoorlijk uit. Ze is ‘gezond” gespannen. ,,Ik heb ook serieus over de partij gedroomd. Ik bokste een hele goede partij, heel sportief, met mooie techniek en wist op punten te winnen.” Inmiddels is het acht uur als ze de ring in mag. ,,Ik was moe van het wachten, maar toen ik naar de ring liep kreeg ik een nieuwe boost energie.” ,,Ik schrok wel weer van haar. Zij was verbetert in haar techniek en in kracht. Ze sloeg harder dan de vorige keer.” Ook conditioneel bleek haar tegenstandster beter dan ze had ingeschat en na drie keer anderhalve minuut was het aan de jury om de winnaar aan te wijzen, waarna de scheidsrechter de hand van haar tegenstander omhoog mocht doen en Tessa dus ook haar zesde bokswedstrijd verloor. ,,Ik kon me wel vinden in de uitslag. Ik heb wel klappen gekregen. Ik had ook wat meer kunnen ontwijken. Opa zal wel weer gaan zeuren.” En inderdaad. ,,Dat doe ik altijd”, reageert opa Jack Bos lachend, ,,Het kan altijd beter. Als ze haar dekking tien centimeter hoger had scheelde dat minstens twintig knallen, maar Tessa heeft het veel beter gedaan dan de vorige keer. Ze is echt vooruit gegaan. Ik ben trots op haar.” En Tessa is ook trots op zichzelf. ,,Deze partij ging zoveel beter dan de vorige keer. Dat ik niet gewonnen heb maakt me eigenlijk niet zoveel uit. Voor mijn gevoel heb ik wel gewonnen. Ik ben echt tevreden met de prestatie die ik heb geleverd, maar de volgende keer, als ik weer de kans krijg om tegen haar te boksen, ga ik wel winnen!” Maurice Vos. Foto Maurice Vos

Auteur

Albert-Jan Garama