Column Foekje Dijk 'Steen in de zon'

Assen

Steen in de zon.

De weken voor Pasen worden onontkoombaar gekleurd door lijdensgeschiedenissen en prachtige muzikale klanken. Het lijden wordt in al zijn breedheid, diepte en lengte uitgemeten. Dit alles tegen een achtergrond van een onstuitbaar ontluikende lente. Dood versus nieuw leven. Ieder mens – seculier of religieus betrokken – herkent iets in deze uiting van de (kerkelijke) tijd. Aan niemand gaat het persoonlijk lijden of het lijden in de buitenwereld voorbij. Altijd raakt dit stilstaan bij het menselijk lijden een gevoelige snaar, is het niet geestelijk, dan wel lichamelijk. Immers, ieder kent van dichtbij of van zichzelf het onvermijdelijke van (dodelijke) ziektes. Deze zwaarte gaat uiteindelijk geen deur voorbij. Dan moet ik denken aan de zonnesteen. Een edelsteen met bijzondere werking en een lange, lange geschiedenis. De steen draagt versterkende eigenschappen in zich, die zelfvertrouwen genereren en een positieve instelling op het leven. En ja, in het licht van Pasen kan het niet anders of de gedachten gaan uit naar die andere steen. Een zware steen die voor het graf gelegd is. Zo voelt het dan vaak ook: wanneer je als mens getroffen wordt door geestelijk of lichamelijk lijden, is het alsof er een enorme steen op je leven drukt. Onafwendbaar eenzaam. Wat is het dán goed, om deze onafwendbaarheid van lijden - en wellicht zelfs sterven - samen onder ogen te zien, en niet in je eentje te hoeven worstelen. Om samen de lijdenstijd in te kunnen gaan, niet alleen in aanloop naar het feest van nieuw leven rond Pasen, maar ook daarna. Delen met lotgenoten, delen met hen die in machteloosheid hun naasten zien lijden. Alvast vooruitgrijpen op Pasen, naar die zware, onafwendbare steen in de vroege voorjaarszon, want: op de derde dag rolt de steen weg! Foekje Dijk, Vrijzinnig Assen. Viering eerste Paasdag 16 april, 10.30 uur Kerk Oranjestraat 13, m.m.v. ’t A-koortje.

Auteur

Albert-Jan Garama