Heavy poem | FOTOREPORTAGE

ASSEN

Afgelopen zaterdag stonden rockband Grinner en poëet Egbert Hovenkamp II samen op het podium. Een unieke samenwerking.

ASSEN -‘Een gitaar graaft en baant zich een weg, door gangen die bloot komen te liggen, in lichamen die vonken’. Op de ingetogen maar krachtige achtergrondgeluiden van Grinner klinkt de stem van poëet Egbert Hovenkamp II. Hij neemt je mee, hij trekt je mee, in zijn ritme, in zijn cadans. ‘Het geluid graaft zich, laaft zich, staaft zich. Bij wijze van zwijgen is er muziek. De dood ontstegen, gravend, bonkend, roepend’. ,,Je hoeft niet naar mij te luisteren”, vertelt hij na afloop, “Als je maar met me meegaat, meedeint.” Het is een unieke samenwerking. Rockband Grinner en poëet Egbert Hovenkamp II. Voor het eerst treden zij samen op. Café de Dependance in de Rolderstraat is de plek waar het allemaal gebeurt. ,,Het is spontaan ontstaan”, vertelt Bob Meijer, zanger en bassist van Grinner. ,,Wij hebben Egbert gebeld en hij was daar direct voor in. We hebben één avondje geïmproviseerd en toen kwam dit eruit. Eigenlijk hebben we het maar twee keer gedaan. Tijdens de oefenavond en vanavond. En dit was de beste versie.” Even daarvoor kondigt nieuwbakken nachtburgemeester Zed Zeedy de unieke combinatie aan. ,,Geniet van de avond. Geniet van de nacht”, besluit hij zijn aankondiging met zijn vuist in de lucht. Het is zijn eerste openbare optreden als nachtburgemeester. Geen lintje doorknippen, wel een unieke samenwerking ‘in de nacht’ aankondigen: ,,Ik vind het belangrijk om kunst, muziek en het nachtleven bij elkaar brengen”, vertelt hij, ,,Zo kunnen bijzondere dingen ontstaan. Poëzie begeleidt door de subtiele en ingetogen muziek van Grinner, die normaal keihard rocken, en met de prachtige stem van Egbert die meedeint en je in vervoering brengt.” ‘Hush, hush, hush, nothing at all, nothing at all’. Als Egberts laatste woorden wegsterven gaat bij Grinner de rem eraf. Hard en vuig knalt hun stonerrock door de kleine ruimte. Een muur van geluid, geproduceerd door de drie heren, slechts bewapend met gitaar, bas en drums. En de strot van Bob Meijer. ,,Ik vond het ongelofelijk om te doen”, vertelt Egbert Hovenkamp II, ,,Zo mooi om poëzie in zo’n omgeving op te voeren. Ik had geen enkele educatieve invalshoek, maar dit heeft voor mij waarde. Hier komt het geschrevene vandaan.” De samenwerking smaakt naar meer, laat ook Bob Meijer na afloop weten. ,,Wij gaan volgend jaar een LP opnemen en wellicht dat Egbert daar ook een aandeel in krijgt.” Nachtburgemeester Zed Zeedy kijkt terug op een geslaagd experiment. ,,Ik wil dat mensen veel meer gaan beleven. Laat er iets gebeuren in Assen. Mijn hart ligt ook zeker bij de rauwe kunst. De spontane straatkunst. Of Egbert daar ook onder valt? Egbert valt onder de meest vrije vorm van vrijheid.” Maurice Vos, Foto's Maurice Vos

Auteur

Albert-Jan Garama