Column Foekje Dijk 'Onderweg...'

Assen

Onderweg…

De meeste bladeren zijn al van de bomen gevallen, enkele stormen gepasseerd. De nachten zijn lang, de dagen kort. Haast geruisloos naderen we de donkere dagen voor Kerst en gaan we de ingetogen tijd van Advent binnen. Een mooie periode die – althans kerkelijk gezien – mensen een pas op de plaats doet maken. Een moment van rust wordt ingelast in een, zacht gezegd, wel heel roerige tijd. Zowel cultureel, politiek als ook religieus gezien is er veel onrust op aarde, maar ook in de mens zelf. Zelden was er meer kabaal in de wereld, worden mensen meer en meer heen en weer geslingerd tussen tegenstrijdige meningen en dreigende gedachten. Het oude Sinterklaaslied 'Makkers, staakt uw wild geraas...' verwordt haast tot een seculiere bede om even niet al te wild ongenuanceerd meningen de media in te slingeren. Om niet nóg meer onrust te veroorzaken. En temidden van die roerige, heftige en chaotische tijd, zetten de geloofsgemeenschappen in op een stille voorbereidingstijd, die verwijst naar het komende wonder van vieren van leven. Een kwetsbare inzet. Tegelijkertijd een doorgaande lijn in de traditie van een zeer lange adem, die wel vaker een tijd heeft meegemaakt van zeer korte lontjes. Een traditie die we niet genoeg in ere kunnen houden! Ieder jaar hetzelfde feest, toch ieder jaar anders. Kerst. Geboorte van de hoop op licht, gesymboliseerd in een weerloos mensenkind, waarvan de mare gaat dat hij zonder dak boven het hoofd, in de vuiligheid van een stal, omringd door schorem het leven kreeg. Hoe actueel kan het zijn! Mensen op drift, levend onder de meest bizarre en dreigende omstandigheden. Daarom vieren we toch weer ieder jaar Kerst. Als een aanklacht tegen onrecht én, tegelijkertijd, als feest van de ultieme hoop, om bij dit gezamenlijke stilstaan te mogen vertrouwen dat tenslotte het goede zal overwinnen: om die hoop levend te houden! Foekje Dijk, Vrijzinnig Assen.

Auteur

Albert-Jan Garama