Mensen van het WZA met anesthesiemedewerker Maaike Hulsman

Assen

In het Wilhelmina Ziekenhuis Assen (WZA) werken ruim 1200 mensen. Wie zijn zij en wat doen ze precies? In de achttiende aflevering van deze maandelijkse rubriek spreken we Maaike Hulsman (34). Zij werkt op de kop af tien jaar als anesthesiemedewerker in het WZA.

ASSEN - Wat doe je als anesthesiemedewerker zoal? ,,Ik vind het leuk om daarover te vertellen, want ik denk dat veel mensen geen idee hebben wat wij precies doen. Onze werkzaamheden kunnen pre-, per- of postoperatief zijn. Pre-operatief betekent dat ik op de ‘holding’ werk: in deze ruimte bereiden we de patiënten voor op de operatie. We meten de bloeddruk, zorgen voor de ECG-kabels, het infuus, de antibiotica, noem maar op. We assisteren de anesthesioloog bij de ruggenprikken en ook bij zenuwblokkades die een deel van het lichaam verdoven en, zo nodig, zorgen dat na de operatie goede pijnbehandeling kan plaatsvinden.” ,,Per-operatieve zorg bieden we tijdens de operaties. Als een patiënt onder algehele narcose gaat – dat is uiteraard de taak van de anesthesioloog – dan bewaken wij daarna de machine die gedurende de ingreep de beademing van de patiënt hebben overgenomen. Patiënten die bij kennis blijven, proberen we gerust te stellen en te steunen. Wij zorgen dat mensen zich zo comfortabel mogelijk voelen.” ,,Post-operatieve diensten doen we op de uitslaapkamer. Van de patiënten die aan het bijkomen zijn, houden we de vitale functies in de gaten en doen onder andere de pijncontrole. Leuk om te vertellen: alle patiënten krijgen hier tegenwoordig een waterijsje aangeboden, dat blijkt namelijk een uitstekend middel om misselijkheid te verminderen. Bijna iedereen waardeert het zeer.” Wat vind je mooi aan je werk en aan het WZA? “Ik vind het prettig om korte intensieve periodes met patiëntenzorg bezig te zijn, die steeds afgesloten worden. Niet alleen de drie soorten werkzaamheden en de totaal verschillende operaties maken mijn werk heel afwisselend, ook de patiënten lopen uiteen van baby’s tot ouderen.” ,,Ik vind het ook boeiend om zo intensief met anesthesisten en chirurgen samen te werken. Zeker in de per-operatieve zorg dragen we een grote verantwoordelijkheid: elke handeling die de arts doet heeft invloed op de anesthesie. Dus moeten wij goed weten wat er bij bepaalde ingrepen kan gebeuren, daarop bedacht zijn en er adequaat op in kunnen spelen.” Welke gebeurtenis is je bijgebleven? ,,Dat was nog niet zo lang geleden, bij een keizersnede. In het WZA bieden we gentle sectio’s, dit betekent dat we proberen zo’n ingreep zo veel mogelijk op een natuurlijke bevalling te laten lijken, waar dus ook de vader gewoon bij kan zijn. Maar deze aanstaande vader was tijdens de zwangerschap ernstig ziek geworden, waardoor hij in een rolstoel was beland. Dankzij extra inzet van collega’s van de kraam- en de kinderafdeling kon gezorgd worden voor continue begeleiding van de vader. Alles werd in het werk gesteld om hem ook zelf de navelstreng te laten doorknippen. Dat was een héél ontroerend moment.”

Auteur

Albert-Jan Garama