Babilonië in het taalcafé

Assen

Het taalcafé Assen beleeft vanavond (woensdag 2 november) van 19.30 uur tot 22.00 uur in de MaasStee haar tweede editie. Doel is dat mensen in informele gesprekken hun talen kunnen verbeteren.

ASSEN – In het taalcafé kunnen deelnemers door gesprekken met ‘native’ of ervaren sprekers zich verbeteren in een taal en in ‘ruil’ zelf ook weer anderen helpen met het beheersen van een andere taal. ,,Het gaat erom je taalkennis te verbreden en te verdiepen door contact met anderstaligen”, vertelt Leny Tusschenbroek, één van de deelnemers. Hierbij ligt de nadruk op het verbeteren van de spreekvaardigheid en woordenschat. ,,Voor beginners is het taalcafé niet geschikt.” ,,De avond kent geen vastomlijnd plan, het is een spontaan gebeuren. Door de spontaniteit van de ontmoetingen kunnen er leuke dingen naar voren komen. We zijn vorige keer begonnen met kennis maken. Daar zijn we nog niet eens helemaal aan toegekomen. Iedereen vertelt hoe en waarom ze in dat land terecht zijn gekomen en soms om wat voor reden ze weer terug zijn gekomen in bijvoorbeeld Nederland.” Leny noemt als voorbeeld twee Russinnen die er waren en aardig Engels kunnen. ,,Zij leren nu Nederlands. Wij konden vragen in het Nederlands stellen en zij antwoorden dan in het Engels. Nu was er ook een lerares en die bood aan dat ze wel eén dag in de week bij haar konden komen om Nederlandse grammatica te leren. Het gaat erom dat je contacten krijgt en onderhoud.” De talen die al geregeld zijn, zijn Duits, Engels, Frans, Hongaars, Russisch en Spaans. ,,We hadden twaalf mensen bij het eerste taalcafé. We hopen nu wel op een stuk of dertig.” Zelf spreekt Leny Hongaars doordat ze zeven jaar in Hongarije gewoond heeft. ,,Ik kwam er al door transport van hulpgoederen zoals rollators, rolstoelen en dergelijke. Toen kwam Hongarije bij Europa. Toen heb ik uitleg gegeven dat de hulp van onderaf, vanuit bijvoorbeeld de gemeente, moet komen en hoe de voorzieningen in de wet zijn geregeld. Met een tolk/vertaler heb ik in allemaal zaaltjes mijn verhaal verteld.” Leny was vrijwilliger. Nadat haar man was overleden besloot ze uiteindelijk voor een tijd in Hongarije te gaan wonen en daar te helpen. ,,Ik dacht eerst drie jaar in Hongarije te gaan wonen. Dat zijn er zeven geworden. Toen er kleinkinderen kwamen ben ik teruggekomen.” Naast Hongaars kent Leny Pools. ,,Ik kwam in 1983 voor het eerst in dat land. Ik logeerde er bij schoonouders van een vriendin. Ik ben op les gegaan om Pools te leren en ik ben dertig jaar lang minstens één keer per jaar er geweest. Zo heeft ieder in het café zijn eigen verhaal.” De kosten voor het café zijn 1,50 euro. Drankjes zijn voor eigen kosten. Cindy Houwen Foto Cindy Houwen

Auteur

Albert-Jan Garama