ACV: Van kantine naar clubhuis

Assen

Geen kantine meer, maar een clubhuis. Na dertig jaar werd het tijd voor een grote opknapbeurt van het onderkomen van ACV: laat de derde helft maar beginnen!

ASSEN - In de hoek staan de nieuwe tafels en stoelen nog opgestapeld. Eén van de vrijwilligers is de ramen aan het wassen. Bijna klaar, maar nog niet helemaal. Gelukkig zijn de wedstrijden van afgelopen weekend afgelast en is er nog een week voordat het vernieuwde onderkomen van ACV in gebruik genomen moet worden. ,,Het is nog niet spik en span af, maar de basis staat”, zegt Hennie Kramer, lid van de verbouwingscommissie, ,,Nu alleen de puntjes op de i nog.” Het was een haastklus. In de winterstop moest het gebeuren. En de ambitie was hoog. De verouderde kantine van ACV moest grondig gerenoveerd worden: ,,Het was koud, kil en ongezellig. Koude witte vloertegels, slechte akoestiek en geen uitstraling. Onze kantine nodigde niet uit om na de wedstrijd gezellig te blijven hangen.” Langs de lijn ,,Het begon er eigenlijk mee dat Albert (Velthuis, bestuurslid, red) en ik langs de lijn stonden en tegen elkaar zeiden: Eigenlijk zouden we iets moeten met de kantine. Het is dertig jaar oud, gedateerd. Bij andere verenigingen ziet het er veel beter uit. Maar het opknappen van de kantine kost veel geld, en waar haal je dat vandaan. We kwamen tot de conclusie dat het gewoon een keer moest gebeuren. Er is nooit geld voor dergelijke projecten.” En dus werd een werkgroep opgezet met daarin zeven mensen met een blauwzwart hart. Zij maakten plannen en bedachten manieren om de renovatie te financieren. Er werden acties opgezet zoals de colourrun, de verkoop van ACV-douchegel en ook crowdfunding (‘kantientje’) werd ingezet. Alles bijelkaar werd meer dan veertienduizend euro opgehaald. Naast het geld hebben veel vrijwilligers en sponsoren ook hun schouders eronder gezet. ,,Met deze verbouwing is ook een eerste stap gezet in de verduurzaming”, vertelt Kramer, ,,Er hangt nu overal led-verlichting en er is een energiezuinige verwarmingsinstallatie. De volgende stap moet zijn dat ook de kleedkamers worden verduurzaamd.” Stamtafel Prominent aanwezig in het midden van het vernieuwde clubhuis is de grote stamtafel: ,,Daar kunnen achttien man aan zitten, een compleet elftal.” Verder staan in beide hoeken achterin een loungebank: ,,Die zijn door een jongen uit het vijfde gemaakt”, vertelt Kramer, ,,Wij vinden het belangrijk dat de jeugd kan blijven hangen en dat de oudere jeugd ook een biertje kan blijven drinken.” Miranda Zonjee, ook lid van de werkgroep, omschrijft de vernieuwde kantine met de woorden ‘sfeer’, ‘warmte’ en ‘gezelligheid’: ,,Het was een kantine, en het is nu een clubhuis. Albert Velthuis heeft het altijd over de ACV-familie. Het nieuwe clubhuis moet ertoe bijdragen dat de leden meer verbondenheid met de club voelen.” Prijzenkast Hennie Kramer geeft aan dat het geen standaardkantine mocht worden: ,,De clubkleuren komen ook niet nadrukkelijk terug, en wat ook niet terugkomt is de prijzenkast. Het is mooi dat ACV onlangs de Veteranencup weer heeft gewonnen, maar die krijgt geen plekje in de kantine.” Bert Meertens, bestuurslid en speler van het glorieuze ACV dat in de jaren tachtig algeheel amateurkampioen van Nederland werd, kijkt er wat bedenkelijk bij: ,,Voor de jeugd was het wel mooi als ze een beker winnen om die dan in de kantine te zien staan. Maar ja, soms moet je veranderen. En vraag me niet wat in de prijzenkast stond, ik zou het niet weten.” Extra ster Tevreden kijkt Hennie Kramer rond: ,,Het was een sneeuwbal die ging rollen door het enthousiasme van de mensen in de werkgroep. We zijn er straks een jaar mee bezig en het is precies zo geworden zoals we het bedacht hadden. Daar zijn we uitermate blij mee.” Om er vervolgens grappend aan toe te voegen: ,,En de TT-camping die we elk jaar hier hebben verdient nu ook een extra ster!” Maurice Vos Foto: Hennie Kramer al even achter de nieuwe bar. Foto Maurice Vos

Auteur

Albert-Jan Garama